Wstęp
Atari ST
MiST
MJM
Sieć
Po polsku
Weź sobie
WWWięcej
Interesujące informacje dotyczące prywatności i plików cookie są tutaj.
Kontakt ze mną możliwy jest np. przez Twittera.

Krowy

18 maja 2002

Nic nie jest tym, czym się wydaje. Krowa – miłe, zwykle łaciate stworzenie, przeżuwające spokojnie trawę… Czy jednak na pewno? Nie każda krowa jest taka. Wśród wielu zdrowych krów zdarzają się też krowy szalone, a rozpoznanie ich nie jest proste. Pomóc w tym może jednak odpowiedni program – dostępny do pobrania po kliknięciu tutaj.

Jako że do generowania dźwięku używane są przetworniki cyfrowo‑analogowe, program nie będzie działać prawidłowo na zwykłym modelu ST – wymagane jest Atari STE (z rozdzielczością ST‑Low lub ST‑High) albo Atari TT.

Krasula Mleczna, zrzut ekranu z Atari TT z systemem MagiC 6.2

2018
Z dzisiejszego punktu widzenia

Krówki zrobiłem na podstawie podobnego programu na peceta. Grafikę bezczelnie skopiowałem z oryginału, podobnie jak pliki dźwiękowe. Mam nadzieję, że autor nie ma mi tego za złe. W sumie to nie wiem nawet, kto jest autorem...

Wersja atarowska działa z MIST-em oraz pod emulatorami – sprawdzałem w Hatari. Emulator musi emulować Atari STE lub TT (ale nie Falcona!), w przeciwnym razie aplikacja nie będzie wydawać dźwięku, który jest w niej elementem o znaczeniu kluczowym.

Popularność tej aplikacji przypadła na czas, gdy głośno było o chorobie szalonych krów, czyli gąbczastej encefalopatii bydła, stanowiącej również potencjalne zagrożenie dla ludzi.


Jinnee

14 maja 2002

Programem, z którym użytkownik Atari ma do czynienia najczęściej, jest shell, zwany także desktopem. To właśnie za pomocą desktopu najczęściej kopiuje się pliki i uruchamia inne programy, dlatego ważne jest, aby dobrać jak najwygodniejszy. Ascetyczna wręcz prostota standardowego desktopu znanego z systemu TOS, w połączeniu z jego stosunkowo skromnymi możliwościami sprawiła, że bardzo szybko zaczęły pojawiać się inne, alternatywne wersje: KAOSDesk (z którego rozwinął się później MagXDesk), Tera Desk, NeoDesk, Ease, Thing, czy właśnie Jinnee. Większość z nich oferuje takie cenne funkcje, jak współpraca z systemami wielozadaniowymi (MagiC, MiNT, Geneva), obsługa długich nazw plików, obsługa kolorowych ikon, bardzo zaawansowane możliwości w zakresie automatycznego wywoływania aplikacji itp. – których na próżno szukać w zwykłym shellu TOS‑u 2.06.

Wśród nich wszystkich bezsprzecznie prym wiedzie Jinnee. Nie tylko ze względu na niesamowite wręcz możliwości konfiguracyjne czy zaawansowany system menu podręcznych, niepomiernie ułatwiających wywoływanie większości funkcji – ale także na możliwość umieszczania na biurku notatek, wypełniania teł okien wzorami graficznymi oraz współpracę ze Scripterem (dwa przykładowe skrypty dla Jinnee znajdziesz na osobnej stronie). To właśnie dzięki wykorzystaniu Scriptera zyskujemy możliwość szybkiego rozpakowywania archiwów (wystarczy kliknąć prawym przyciskiem myszy w plik zip, arj, tar.gz, zoo lub inny i wybrać polecenie „Rozpakuj”) oraz równie szybkiego ich tworzenia (po zaznaczeniu grupy plików i wybraniu „Utwórz archiwum”). Innymi cennymi właściwościami Jinnee jest kopiowanie plików w tle, podczas gdy użytkownik może zająć się czymś innym. Zrealizowane jest to dzięki wykorzystaniu oferowanych przez wielozadaniowy system MagiC (któremu poświęciłem osobną stronę) tzw. „wątków” (threads). Opcjonalnie do kopiowania użyć można zewnętrznego programu Kobold, znacznie przyspieszającego tę czynność.

Nie sposób wymienić tutaj wszystkich funkcji oferowanych przez Jinnee. Często są to na prawdę drobne usprawnienia, do których jednakże bardzo szybko można się przyzwyczaić – tak, że już po paru dniach korzystania z Jinnee każdy inny desktop wydaje się być niewygodny i niepotrzebnie skomplikowany…

Jinnee, zrzut ekranu z Atari TT z systemem MagiC 6.2

Jinnee jest programem komercyjnym, rozpowszechnianym przez firmę ASH. Podczas instalacji można dokonać wyboru wersji językowej – angielskiej, francuskiej lub niemieckiej. Polską wersję uzyskać można doinstalowując odpowiednie pliki RSC, dostępne po kliknięciu tutaj. Pełna polska dokumentacja do Jinnee nie jest jeszcze dostępna, ale pracuję nad tym ;-) Użytkownikom systemu MagiC i Scriptera przydać się też może poprawiony plik gzip.ttp: ten z dystrybucji Jinnee rozpoznaje poprawnie długie nazwy plików wyłącznie pod systemem MiNT, natomiast poprawiony przeze mnie – wyłącznie w systemie MagiC.

2018
Z dzisiejszego punktu widzenia

Jinnee wymaga bardziej zaawansowanych funkcji AES-u, niż oferuje bieżąca wersja EmuTOS-u, nie będzie więc działać pod tym systemem na emulatorach. Sprawdza się jednak idealnie jako alternatywny desktop dla użytkowników MagiC-a.

Jinnee dostępny jest jako abandonware, instalator znajdziecie w tym wątku na Atari Forum.

Wspomnianego wcześniej tłumaczenia polskiej dokumentacji do Jinnee raczej nie będzie, mam nadzieję, że wszystkich zero zainteresowanych wybaczy mi to zaniedbanie ;)

Innym wartym uwagi desktopem dla Atari jest Thing. Jego twórca, Arno Welzel, zdecydował się na początku roku 2018 roku upublicznić kod źródłowy oraz klucz pozwalający teoretycznie na rejestrację wersji demo (OpenSource/xh4aaz4v). Teoretycznie, bo wersji, którą znalazłem, klucz ten nie odblokowuje (działa natomiast klucz John Gill/dLoDKQJTdSsIc997a8M48RjvzhpaaVDm).

Polskie pliki RSC do Thinga 1.27 znajdziecie w dziale z polskimi plikami RSC, natomiast instalator można znaleźć na różnych serwerach z programami na Atari – należy szukać pliku thing127.zip.

Do dziś rozwijany jest także Teradesk, w porównaniu z sytuacją sprzed 16 lat zyskał on między innymi możliwość obsługi długich nazw plików.


CD-Writer Suite

4 maja 2002

CD-Writer Suite to pakiet programów służących do obsługi nagrywarek CD (w tym oczywiście również CD‑RW). W skład pakietu wchodzą: ExtenDOS Gold (sterownik CD-ROM/CD‑R/CD‑RW), CD‑Inscriptor (do nagrywania danych), CD‑Writer (do wypalania płyt CD audio) i CD‑Audio (do odtwarzania tychże). Wszystkie wspomniane programy pracują bez problemów zarówno z TOS‑em i MagiC‑iem, jak również w środowisku MiNT+N.AES, a także – od niedawna – MiNT+XaAES.

Przed użyciem programów z pakietu należy dokonać instalacji sterownika CD. Czynność ta jest wyjątkowo prosta: sprowadza się do uruchomienia instalatora, który sam rozpozna podłączoną nagrywarkę lub CD‑ROM, zapisze odpowiednie pliki w odpowiednich miejscach, a następnie zasugeruje restart systemu. Po wykonaniu tejże czynności napęd CD widoczny będzie w systemie jako kolejny dysk, którego ikonę umieścić można na biurku.

Osobny sterownik jest konieczny, bo płyty CD nie zawierają zwykłego systemu plików – takiego, jaki znajduje się na dysku twardym lub dyskietce. Nie ma na nich bootsektora, tablicy alokacji plików (FAT) i tym podobnych rzeczy, dlatego też system, odwołując się do napędu CD, musi czynić to za pośrednictwem odpowiedniego sterownika. ExtenDOS Gold obsługuje zarówno „czysty” system plików ISO 9660, jak i jego rozszerzenia: Rock Ridge (stosowany pod Linuxem, pozwalający m.in. na zachowanie dodatkowych informacji o plikach, takich jak np. prawa dostępu) i Joliet (stosowany pod Windows). Oczywiście długie nazwy plików nie są widoczne w przypadku korzystania ze zwykłego, starego TOS‑u.

CD‑Inscriptor, czyli w skrótcie CD‑ISO, służy do nagrywania danych na płytkę CD. Jego obsługa jest bardzo prosta, głównie dzięki zastosowaniu techniki „przeciągnij i upuść” oraz pomocy w „chmurkach” (BubbleGEM). Program pozwala oczywiście na wypalanie płytki w wielu sesjach. Za jego pomocą można również sprawdzić, ile miejsca zajmą zapisywane dane oraz ile jeszcze miejsca pozostało na płytce. Pozwala on także na wymazanie zawartości płytki CD‑RW. Prędkość wypalania płyt zależna jest od nagrywarki i posiadanego sprzętu: maksymalnie jest to (podobno) 2x dla Atari ST, 4x dla Falcona, 6x dla Atari TT i 8x dla Hadesa. Jako że moja nagrywarka zapisuje z dwukrotną prędkością, nie mam jak tego zweryfikować ;-)

CD‑Writer z kolei pozwala na wypalanie płyt audio. W tym przypadku nie można tego wykonać w kilku sesjach (indeks płyty audio dodawany jest na ostatniej ścieżce, wszelkie kolejne ścieżki audio nie będą widoczne). Istnieje jednak możliwość (opcja „Dopuść kolejne sesje”) dodania do płyty audio kolejnych sesji danych. CD‑Writer podobny jest w wyglądzie i obsłudze do CD‑Inscriptora, potrafi wypalać płyty audio zarówno z plików dźwiękowych wav, avr i aif jak i mp3 – te ostatnie konwertowane są automatycznie przy użyciu Aniplayera do formatu wav. Niebezpieczną opcją jest możliwość zmiany domyślnej, dwusekundowej pauzy pomiędzy utworami na niższą – niektóre nagrywarki takowej nie obsługują.

Ostatni element pakietu, CD‑Audio, jest programem służącym zarówno do odtwarzania płyt audio jak i do kopiowania ścieżek audio na dysk. W zasadzie nie jest on tak bardzo potrzebny, gdyż obie wspomniane czynności wykonać można bezpośrednio z „desktopu”. ExtenDOS Gold sprawia, że otwarcie standardowego okna z zawartością płyty CD audio powoduje wyświetlenie w nim plików wav i prg symbolizujących poszczególne ścieżki. Pliki wav można skopiować na dysk w zwykły sposób, przesuwając ich ikony do innego okna, natomiast podwójne kliknięcie w plik prg spowoduje rozpoczęcie odtwarzania CD od wybranej ścieżki. Przed rozpoczęciem odtwarzania należy jednak pamiętać o podłączeniu wyjścia audio napędu CD do wzmacniacza… ;-)

Pakiet programów CD‑Writer, zrzut ekranu z Atari TT z systemem MagiC 6.2

Pakiet CD‑Writer Suite jest produktem komercyjnym. Aby go nabyć, należy odwiedzić stronę producenta – Anodyne Software. Polskie pliki RSC do CD Writera dostępne są po kliknięciu tutaj.

2018
Z dzisiejszego punktu widzenia

Nie wiem, czy ktoś jeszcze nagrywa płyty CD przy użyciu nagrywarki SCSI na Atari, ale strona Anodyne Software nadal istnieje, a pakiet CD‑Writer Suite wciąż jest na niej dostępny – w cenie 59,95 dolarów kanadyjskich.

Zawsze to dwa razy taniej, niż dziesięć lat temu ;)

W listopadzie 2018 roku ExtenDOS 4 został udostępniony za darmo. Pozwala on na odczyt płyt CD na Atari, a także na odtwarzanie płyt audio.


Aniplayer

4 maja 2002

Aniplayer to program służący do odtwarzania plików dźwiękowych w takich formatach jak mp3, mp2, Dolby Digital AC3, wav, avr i aif, a także animacji i filmów mpeg (w tym DivX3/4), mov, avi (w tym DivX3/4), QuickTime (w tym również DivX3/4) i FLI. Potrafi również wyświetlać grafiki w formacie jpeg, niestety bez stosowania prawidłowego „roztrząsania” (ditheringu), co powoduje konieczność korzystania z grafiki 16 lub 24 bitowej (TrueColor). Dla poprawy prędkości program intensywnie wykorzystuje DSP, dzięki czemu odtwarzanie mp3 staje się możliwe już na standardowym modelu Atari Falcon. Filmy mpeg z dźwiękiem wymagają już jednak nieco szybszego sprzętu, lecz Aniplayer pozwala na wcześniejsze zdekodowanie samego dźwięku i zapisanie tegoż w pliku wav – w takim przypadku przy kolejnym odtwarzaniu filmu „na bieżąco” dekodowany jest tylko obraz, a dźwięk pobierany z nieskompresowanego pliku wav, co znacznie przyczynia się do poprawy prędkości. Posiadacze Atari nie wyposażonych w DSP (ST, STE, TT, Milan) niestety nie będą mogli odtwarzać plików mp3 ani mpeg z zadowalającą jakością. Z komputerów Atari bez DSP potrafi to jedynie Hades, wyposażony w procesor 68060. DSP nie jest jednak wykorzystywany do dekodowania formatu DivX.

Cenną funkcją Aniplayera jest możliwość zapisu plików dźwiękowych w formacie mp3, avr, aif i wav – wykorzystywane jest to przez CD‑Writera podczas wypalania płyt audio: CD‑Writer automatycznie uruchamia Aniplayera, ten dokonuje konwersji plików mp3 na wav, które z kolei zostają zapisane na płytkę CD. Zapisywać można także filmy, w formatach mpeg, avi lub mov, przy czym niezależnie od formatu wybrać można również rodzaj kompresji: RLE, YUV, DivX3 lub DivX4.

Aniplayer odtwarzający plik wav, zrzut ekranu z Atari TT z systemem MagiC 6.2

Aniplayer jest programem należącym do kategorii shareware. Wersję demo pobrać można ze strony aniplay.atari.org. Jedynym ograniczeniem jest wyświetlane przy uruchomieniu i zakończeniu programu okno informacyjne, przypominające o konieczności uiszczenia opłaty za korzystanie z programu. Dzięki Rafałowi Kaweckiemu Aniplayer dostępny jest także w polskiej wersji językowej.

2018
Z dzisiejszego punktu widzenia

Obecnie Aniplayer udostępniany jest przez autora jako freeware, więc możecie sobie pobrać ze strony aniplay.atari.org pełną wersję pozbawioną jakichkolwiek ograniczeń.

Pakiet zawiera także polski plik RSC, przygotowany przez Rafała Kaweckiego.

Niestety, odtwarzanie plików MP3 przy użyciu MiST‑a nie jest możliwe, choć pewnie da się to zrobić pod emulatorami programowymi, takimi jak Hatari czy ARAnyM. Nie sprawdzałem już, o co chodzi, ale najprawdopodobniej po prostu wymagany jest procesor 68030, którego MiST nie odwzorowuje.


DOSFSCK Very Simple Shell

20 kwietnia 2002

Dosfsck Very Simple Shell to shell graficzny dla programu dosfsck. Jest on w istocie rzeczy skryptem, do uruchomienia którego wymagany jest po pierwsze ASH Scripter, po drugie Jinnee, a po trzecie dodatek FORM.PLG do ASH Scriptera. Zarówno skrypt, jak i dokumentacja w formacie HYP są w języku angielskim. Aby pobrać archiwum, kliknij tutaj.

DOSFSCK, zrzut ekranu z Atari TT z systemem MagiC 6.2

Archiwum dostępne na tej stronie zawiera oprócz skryptu zarówno FORM.PLG jak i dosfsck.ttp, natomiast Jinnee i ASH Scripter, jako programy komercyjne, należy zdobyć skądinąd. Sam program dosfsck jest jedną z unixowych aplikacji przeportowaną pod MiNTa. Stronę związaną z systemem MiNT znajdziesz pod adresem http://www.freemint.de/en/.

2018
Z dzisiejszego punktu widzenia

Program ten powstał na szybko w efekcie usenetowej dyskusji na temat różnic między systemami MiNT i MagiC. Zwolennicy MiNT‑a uważali, że ten system jest lepszy, bo pozwala na wygodne portowanie programów uniksowych, na co zwolennicy MagiC‑a odpowiadali, że te przeportowane programy są niezgodne z filozofią systemu Atari, ponieważ nie mają graficznego interfejsu użytkownika.

Jako przykład podawany był dosfsck.ttp, program pozwalający na sprawdzanie i naprawianie systemu plików na dysku, działający jednak wyłącznie w trybie tekstowym i wymagający znajomości różnych parametrów niezbędnych do jego uruchomienia.

Dzięki dostępnemu w systemie MagiC wygodnemu dodatkowi Scripter, stworzenie prostego interfejsu graficznego zajęło tylko kilka chwil.

Nieco później zrobiłem też interfejs graficzny niewymagający Scriptera, działający jako niezależny program. W obu przypadkach, zamiast uruchamiać dosfsck.ttp i ręcznie podawać parametry, wystarczy wybrać partycję i włączyć żądane opcje przy użyciu myszy:

Zarówno wersja w postaci skryptu, jak i wersja w postaci niezależnego programu są stosunkowo proste. To był w sumie taki zrobiony na szybko „proof of concept”. Do działania wymagają obecności pliku dosfsck.ttp w katalogu C:/tools – położenie tego pliku nie jest konfigurowalne.


 

Strona używa plików cookie, ułatwiających mi życie.

Nie ma tutaj żadnych reklam, artykułów podzielonych na slajdy, wyskakującego okienka z prośbą o zapisanie się do newslettera (serio, ktoś w ogóle świadomie zapisuje się do takich newsletterów?) ani innych odchyleń godzących w rozum i godność człowieka.

Have fun.

Zasady prywatności
OK